In deze fictieve jeugdboekenreeks over Nicolas Flamel, een echt bestaande alchemist, weet de schrijver Michael Scott behoorlijk diepe esoterische boodschappen te verweven, die de boeken van Harry Potter en de film The Matrix bij elkaar weten te overtreffen.Het is jammer dat de boekenreeks nog nooit is verfilmd. Voor mij was het een eyeopener in mijn ontwakingsproces, zo'n 14 jaar geleden.

Het verhaal gaat over een tweeling genaamd Josh en Sophie Newman. Ze komen terecht bij een boekenwinkel waar ze werken voor Nicolas Flamel. Nicolas gaat met de tweeling op de vlucht wanneer ze te horen krijgen dat ze een belangrijke taak moeten vervullen: het voorkomen van de terugkeer van de goden uit Danu Talis, wat symbool staat voor Atlantis. De goden zijn uit op wraak op de humani (het synoniem voor de mensheid in het boek).

Het boek heeft sterke metaforische links met de zondvloed uit de Bijbel, de Atlantis-mythe, het Gilgamesj-epos en de Anunnaki volgens Zecharia Sitchin. De goden zijn bovendien verdeeld in klassen:Ouden (Elders)Alouden (Next Generation)ArchontenAardheren (Earthlords / Draco-Reptilians)Josh en Sophie moeten erachter komen wie zij in werkelijkheid zijn: "De twee die één zijn, en de ene die alles is."

Zij staan symbool voor de kosmische balans die weer in harmonie moet komen: het organisch mannelijke en vrouwelijke. Josh' aura is goud, wat symbool staat voor de zon en het mannelijke; Sophies aura is zilver, wat voor de maan en het vrouwelijke staat. De tweeling krijgt inwijdingen in de vier elementen: aarde, water, lucht en vuur. In de geest is de kosmische balans (yin/yang) pas hersteld als ze hun krachten volledig samenbundelen. Gaandeweg krijgen ze allerlei gaven die hen HSP (hooggevoelig) maken. Ze zien en proeven hun eigen aura en raken overgevoelig voor licht en geluid, maar leren hier gaandeweg mee om te gaan – iets wat we in onze huidige maatschappij ook zien met betrekking tot hooggevoeligheid. Er komen in het boek allerlei historische figuren voor: van John Dee en Jeanne d'Arc tot aan de graaf van Saint-Germain.

Aan het einde moet de tweeling het opnemen tegen hun eigen ouders. Dit zou je aards kunnen zien als een metafoor voor de overheid, of kosmisch gezien voor de illusie. De ouders van de tweeling blijken Isis en Osiris te zijn, vermomd als mensen, die tot de hoogste godenrang behoren: de Aardheren. Ze veranderen voor de ogen van de tweeling in Draco-Reptilians en Josh en Sophie moeten het tegen hen opnemen. Nadat ze verslagen zijn, wordt Josh de Dood. Hij moet zijn hand opofferen (een verwijzing naar de mythologie rondom de Noorse god Týr), krijgt een haak en wordt zo 'Marethyu' (de Dood).Door deze nieuwe gedaante omarmt Josh zijn schaduwzijde. In de klassieke alchemie is het verhaal over de transformatie van lood naar goud bekend. Lood is het symbool van Saturnus en goud van de zon. Het is de onwetende (Saturnus) die wetend wordt (de Zon). Hierin zie je dat Scott de symboliek heeft omgekeerd: van 'wetende' naar 'niet-wetende', en juist daardoor wordt hij wetend. Tevens is het een metafoor voor het feit dat Josh zijn schaduwzijde heeft omarmd en daarmee heel is geworden, waardoor hij het dualisme in zichzelf verenigt. 

De reptielachtige entiteiten hebben nu geen grip meer op hem. Net zoals Neo in de film The Matrix ook niet meer geraakt kon worden door kogels nadat hij was ontwaakt uit de matrix.Tevens kan Josh, als metafoor voor de Dood, nu alle tijdlijnen tegelijk beleven. Hierdoor merkt hij dat alles al is voorbestemd. Hij is nu zelf het noodlot (Wyrd) geworden. Doordat hij de Dood is, ziet hij in de toekomst dat het de goden niet zal lukken om wraak te nemen op de mensheid. Hij is daarmee ook degene die Atlantis laat zinken; hij zet iets in werking wat in feite al gebeurd was.

Hij is het onafwendbare lot dat, net als in de Noorse mythologie, Ragnarok in werking stelt. Sophie (de vrouwelijke wijsheid) herstelt de kosmische orde door Midgard te beschermen. Hiermee eindigt de boekenreeks.De geheimen van de onsterfelijke Nicolas Flamel is een serie die bestaat uit zes boeken.