In het heidendom is het gebruikelijk om stil te staan bij seizoen overgangen. Deze zijn en waren heel belangrijk voor de agrarische religie i.v.m. zaaien, ploegen en oogsten.

In de wicca  ( moderne hekserij ), heeft de oprichter Gerald Gardner een achtspakig jaarwiel uitgevonden. Het jaarwiel is een metafoor voor de seizoenen en de tussenliggende periode in de seizoenen. Echter is het jaarwiel van Gerald Gardner gebaseerd op de Gregoriaanse kalender. Deze kalender is niet de oorspronkelijke kalender die de Germanen en Kelten hanteerden. De Germanen en Kelten berekenen een nieuwe maand van nieuwe maan tot nieuwe maan. Of misschien wel van volle maan tot volle maan.

De Angelsaksische monnik Beda  heeft gedocumenteerd dat de Angelsaksische Germanen de maankalender hanteerden.

En ook lezen we wat de Romeinse historicus Tacitus heeft geschreven over de Germanen het volgende:

Als er niets ongewoons of plotselings gebeurt, komt de gemeenschap bijeen op bepaalde tijdstippen als de maan nieuw of vol is, omdat zij dit het gelukkigste begin vinden om zaken te bespreken. Bovendien berekenen ze niet het aantal dagen, maar het aantal nachten. Op deze manier geven zij blijk van doel en toewijding. De nacht gaat vooraf aan de dag.”

En lezen we in diverse verbodsbepalingen vanuit de kerk dat de heidenen niet meer de maan mochten vereren.

De pre-christelijke bevolking had een lunisolaire kalender i.p.v. aarde om de zon kalender zoals paus Gregorius had ingevoerd.

De volle of nieuwe maan rond een zonnewende of equinox was een ideaal moment op stil te staan bij de oogst of vruchtbaarheid. Dit omdat de maan een energetische invloed heeft op ons gewassen en alles wat groeit. Inclusief ons gemoedstoestand. 

De winter en zomerzonnewende werden uitgebreid gevierd. Hier werd stil gestaan bij hoogte en laagtepunten van de zon. Bij de zomerzonnewende is dit het allerhoogste punt. De zon heeft met zijn schijnkracht de natuur doen laten bloeien om alles oogst klaar te maken. Er werd dankbaarheid getoond en geoogst. Voor ons als moderne heiden is dit het moment om hier stil bij te staan waar we dankbaar voor zijn. In de winter met de winterzonnewende is dat wat we willen bannen. Welke nare gewoonte willen we achter ons laten. Waar willen we ons tegen beschermen? Rond deze tijd zijn de dagen het kortst, onze pre- Christelijke voorouders maakten midwinter vuren die toch licht gaven en bescherming. 

Een symbool van de zon: Dit licht en rook van het vuur verdrijft boze geesten en ziekte, en symboliseert de terugkomst van de zon. 

Tegenwoordig kunnen we stilstaan bij welke slechte gewoonte of misschien ook wel ziekte achter ons willen laten, en niet meenemen het nieuwe jaar in omdat onze pre-christelijke voorouders in onze streken de seizoenen anders indeelden. Zelf doe ik dit ook en neem ik hiermee  afstand van de moderne wicca kalender. Ze vierden dus voornamelijk de winter en zomerzonnewende . 

Wel sta ik stil bij volle manen rond de seizoenen zoals bij de lente equinox voor mijn intenties vorm te geven. Rond de herfst reflecteert ik mijn presentaties en sta stil bij waar ik dankbaar voor ben.