"Ik gap weleens tegen mijn broer om conimex te gebruiken in de nasi goreng. Het is dat hij nog net niet de sapu lidi door de telefoon kan gooien, anders zou ik een lel krijgen van heb ik jou daar..."

Nasi goreng, leftover rice... Nasi goreng werd gemaakt omdat men gewoon niet het geld had om elke dag opnieuw eten te kopen. De rijst van de vorige dag werd dan opgebakken.

Vandaag de dag zijn er tig soorten nasi goreng en is elke nasi goreng net iets anders dan de andere ondanks dezelfde ingrediënten.

Ui, knoflook en trassi vormen de basis van een goed bord nasi goreng. De generatie die vanuit Nederlands-Indië met de boot hierheen kwamen, deden er corned beef doorheen. Eitjes bakken, en die mee door de goreng.

"De nasi putih was de vorige dag al gekookt, die is nu mooi droog en gaar. We verhitten de olie, doen de ui en knoflook erin. En uiteraard de trassi."

Zoals trassi thuis stinkt, stinkt het nergens. Een spreekwoord van de oudere generatie die nog altijd naar boven komt als ik de trassi ruik... 

"De rijst gaat er eerst in bung. Droog bakken... Beetje kecap tiga erin, je weet wel, met die rode dop. O en soya saus.. Daarna pas de corned beef. Doe er wat kool doorheen, misschien prei. En de reeds gebakken ei."

Mooie korrels nasi goreng glijden op het bord. Gebakken uitjes erbij, uiteraard met sambal pedis. Liefst zelf gemaakt met verse rawit.Voor de garnering schijfjes komkommer, krupuk. En uiteraard, zoals tante Lien dat zo mooi song, een goed glas bier erbij.

Ik vergeet echter 1 hele belangrijke ingrediënt die onmisbaar is in elke keuken: liefde.

Wanneer je kookt, kook je niet alleen voor jezelf. Maar soms (of regelmatig) ook voor anderen. Voor het bereiden van een lekkere maaltijd horen we de tijd te nemen. Given that, nasi goreng kan zo klaar zijn. Maar wanneer wij vergeten met liefde te koken, dan zal het eten bijlange na niet zo lekker smaken.

Dus bij deze, mocht de nasi goreng van je tante smaken naar conimex in plaats van trassi, dan weet je bij deze genoeg.

Selamat makan.