Wat betekent het om heiden te zijn

Laat ik eerst beginnen met wat heiden etymologisch betekent.

Heiden betekent een bewoner van de heide. 

Het sloeg op iemand die nog niet bekeerd was tot de nieuwe religie "het christendom". Het woord heiden zal van het Gotische woord Haithnô afkomstig zijn. Een heide was trouwens een onbewerkt stuk land ook wel bekend als "marke". Deze marke deelden bebouwde gemeenschappen met elkaar in de heidense tijd.

Omdat de bebouwde gemeenschap zich eerder bekeerde tot het Christendom, liepen degene die daarbuiten woonde achter in de ogen van de bekeerlingen. Vandaar dat ze zo werden genoemd.

In zuid Europa werd in het Latijn gesproken over "Paganus" een bewoner van het platteland. Of te wel, iemand die achterliep en in vergelijking tot mensen in bebouwde steden die al bekeerd waren. De Paganus en heiden hielden zich vast aan hun agrarische religie, wat bestond uit natuur-, vruchtbaarheids- en oogstfeesten in overeenstemming met de seizoenen.

Wat betekent het voor mij om heiden te zijn?

Het is een her-connectie met de natuur, seizoenswisseling. Vruchtbaarheid en oogst vieren met persoonlijke doelen en of doelen die je hebt behaald.  In grote lijnen is het bewust mijn levensfases vieren. Niet alleen bewuster zijn van wat om mij heen is, maar ook wat er in mijzelf afspeelt.

De voor-christelijke tradities spelen een grote rol in mijn leven, ze zijn deel van mijn identiteit geworden door de jaren heen.             De heidense tradities zijn voor mij meer dan een feest of een viering. Juist door de fases van het Leven zo bewust te vieren, versterkt dat mijn kijk op mijzelf en op mijn gezin. Een betere connectie met jezelf, is een betere connectie met degene van wie je houdt.

Zonnewende vieringen en equinoxen zijn de belangrijkste vieringen voor mij, waar er stil wordt gestaan bij verlangens en intenties. Als gezin doen we dit samen, waarbij mijn dochter af en toe het voortouw wilt en mag nemen. 

Het begroeten van voorouderlijke spirits van het landschap, hunebed of grafheuvel is voor mij een teken van respect. Ik sla dit ook nooit over. Altijd sta ik eventjes stil en luister ik naar het landschap. Soms leg ik een bloem neer, soms geef ik water. 

De heide is mijn toevluchtsoord en mijn heil. 

Het is het land waar ik geboren ben.                                                                                                                                                           Het land dat mij gevormd heeft.