De zomerzonnewende " langste dag van het jaar " valt meestal rond 21 juni. De zon staat ten opzichte van de aarde het dichtstbij, en is op zijn hoogste punt ten opzichte van het noordelijk halfrond. De zon gaat na 21 juni steeds een beetje lager staan en de dagen zullen hierdoor korten.

Voor de Germanen en Kelten was de zomerzonnewende een gebeurtenis om te vieren.  De zon stond op hoogst, het gewas ontving de volle groeikracht van de zon. Na de zomerzonnewende brak de oogst periode aan. Men stond stil bij dankbaarheid voor de oogst.

Er werden vuren ontstoken die de zonkracht moesten symboliseren.  De vuren beschermden tegen onheil, ziekte en zorgden voor vruchtbaarheid. Er werd ook wel een brandend vuurrad of ton van een heuvel afgerold, dit symboliseert de zon die zijn hoogte punt heeft bereikt, en die nu iedere dag lager aan de hemel gaat staan. Het vuurrad of ton bracht vruchtbaarheid over het land. Dit ivm dat as voeding is voor gewassen.

Wat ook een gebruik was, is om 1 heel groot vuur te maken ontstoken door het wrijven met een vuurboog en boor. Dit werd traditioneel gedaan door een tweeling van het dorp of stam. De tweeling staat in deze symbolisch voor de overgang van de zon in tweeling die tijdens de zonnewende verschuift naar kreeft. De tweeling symboliseert ook de balans en overgang van licht naar duister, en het op de grens staan tussen twee werelden. " Het fysieke versus het metafysische ". Tijdens de zonnewende komen er energetische krachten los van de zon die het contact makkelijker maken met bepaalde spirits.

Zo'n vuur klaarmaken met boog en boor, werd een noodvuur genoemd. Het vuur werd ontstoken tijdens de zomerzonnewende of wanneer er rampen en nood was. " Al het andere vuur moest worden gedoofd in het dorp", zodat het vuur ontstoken uit deze speciale wrijving techniek alle aandacht in kon worden gevestigd. Het vuur had dan het doel om rampen en ziekte tegen te gaan. Het wrijven met vuurboog en boor, of enkel met de hand en boor, vergt een behoorlijke inspanning en training. Het doorzettingsvermogen om dit voor elkaar te krijgen, om hiermee vuur te maken werd getransformeerd in het vuur ritueel als een zeer hoge magische bescherming.

Het woord "wrijven" is ook nog eens te herleiden naar een Germaans woord wat nuod betekend. De rune ᚾ ( naudiz) is hiervan afgeleid. Als je al alleen kijkt naar de rune is het net een vuurboog met vuurboor.

Verder werd er op de vooravond van de zomerzonnewende "9 heilige kruiden en planten verzameld".

Deze konden dan in het vuur als kruidenwis worden geofferd of boven de huizen en stallen worden gehangen en als beschermingsamulet fungeren.

De kruiden waren: 

• Sint-janskruid 
• Bijvoet
• Boerenwormkruid 
• Kamille 
• Varen 
• Brandnetel 
• Valeriaan 
• IJzerharde 
• Duizendblad 
• Goudsbloem 

Vuurspringen:

Toen het vuur was ontstoken ging men proberen over het vuur heen te springen. Wie dit gelukt was ging een gelukkig en heilzame periode tegemoet.

Betekenis Litha:

Litha is een Angelsaksische benaming voor de maand juni wat zoiets als "mild, of zacht betekent". Ivm de temperaturen die toen aangenaam waren en de maand juni daarom bekend was.