Omdat een wayang leeg is, dus geen bezieling heeft, kun je een eigen intentie zetten. 

Of dat de bedoeling is kan ik kort over zijn: van oorsprong beslist niet. Wayangs zijn er om het wayangspel te spelen en niet om andere dingen mee te doen. Doch wilt dat weleens voorkomen dat mensen wayangs gebruiken binnen hun craft. Je komt dan uit op een vorm van voodoo. Je kan de wayang inzetten om een huisgeest een huisje te geven, of je gebruikt het verhaal van de wayang om jou te voorzien als een ondersteunende functie binnen jou craft. Je bezielt een wayang door ermee te spelen, door het te offeren wanneer je klaar bent met je spel.  

Ik wil wel benadrukken dat dit beslist niet binnen de tradities van de wayang valt. Het is een Westerse manier van spelen met de wayang en hiermee behoudt je dus niet het traditionele erfgoed. 

Zelf gebruik ik de wayang binnen mijn shadowwork: de een heeft een knuffelbeer, de ander heeft weer wat anders om troost te halen uit een object. Ik gebruik de wayang ervoor. Voor mij is een wayang niet alleen een pronkstuk, maar het biedt mij ook een manier om ergens tegenaan te praten als ik niet met mensen wil praten. Het is een ideale vervanging voor als je iets anders wilt dan een teddybeer.

Als je jezelf wilt helen en je hebt iets anders nodig om jezelf te helen omdat de stap om jezelf als zodanig te behandelen en te benaderen te groot is, kun je de wayang aan jou binden door de wayang een persoonlijke geur te geven die jij graag draagt. Je verzorgt de wayang op een spirituele manier zoals jij jezelf verzorgt. Ook kan een kettinkje uitkomst bieden om deze verbinding te leggen maar een geurtje raad ik eerder aan. Dit omdat geuren je in een meditatieve staat brengen wat ook weer nodig is als je shadowwork wilt doen.

En hier kan de wayang dus een uitkomst bieden om stap voor stap de wayang te zien als een reflectie van jezelf. Hoe jij de wayang behandelt, zo behandel jij jezelf.

De wayang functioneert dan als een spiegelbeeld en het kan je bewuster maken om jezelf beter te verzorgen.

Ik heb voorheen spiegels gebruikt (zowel witte als zwarte spiegels) en ik heb poppen in huis gehaald die gemaakt waren om kindsdelen te helen. De wayang is een manier om hetzelfde te doen, en ik vind het een schitterende manier om connectie te maken met de grond van Indonesië en hiermee om connectie met mijzelf te maken. Het hout waar de wayang is van gemaakt is een directe connectie met het land wat jou een anker kan bieden als je connectie wilt maken wanneer je focust op je rootwork vanuit Indonesië.

Als we deze connectie goed behandelen en benaderen, creëren we hiermee de kans om beter te zijn voor onszelf. Daarom is het belangrijk de wayang te reinigen en een offertje te geven wanneer we reizen met de wayang. Juist door ermee te reizen creëren we zelf de bezieling van de wayang: onze emoties en gevoelens zetten we erin, onze gedachten delen we met het object.

Dit is een hele andere manier van bezieling dat men gewend is. Normaliter is een bezieling een verwijzing naar een ziel dat in een object zit. Echter, dit is puur emotie en gevoel en krijgt dus een compleet andere lading dan dat we gewend zijn van bezielde objecten. Ook deze vorm van bezieling kan merkbaar zijn voor onze omgeving, zowel direct als indirect, en behoeft daarom een liefdevolle manier van behandeling te ontvangen.

Wanneer we de wayang voeden met negatieve gedachten, krijg je spirituele onrust in huis en hierom is het belangrijk dat we een wayang reinigen als we klaar zijn met de reis.

De reiniging bestaat uit het wassen van de wayang met gekookt water dat is afgekoeld. Eventueel met rozenblaadjes erin. Daarnaast gebruik ik wierook en een geurtje wat ik graag draag. Daarnaast zet ik een offertje neer. Dit offertje is eigenlijk voor mijzelf daar ik de wayang voeden met mijn eigen emoties en gevoelens. Het offertje bestaat uit rijst, koffie of thee, rozen (een witte en een rode).

Daar waar wij normaliter onze voourouderen en spirituele gidsen bedanken, bedanken wij in deze onszelf. Jezelf bedanken na een heling voor jezelf is van essentieel belang: het offer dat je geeft aan jezelf is erkenning naar jezelf toe. Erkenning dat je toelaat om te helen, om emoties en gevoelens los te laten die je bij niemand anders kwijt kan omdat dit simpelweg te moeilijk is voor je. Hiermee is de wayang een ondersteunende tool geworden voor als je dingen een plekje te geven.

Wil je helen maar je weet niet hoe? Dan is dit een manier om er tegenaan te kijken.

Ik benadruk het wel nog een keer: dit is geen traditionele manier van het dragen van een wayang. Je gooit hiermee alle tradities overboord. Daarom dat ik bepaalde rituele handelingen vanuit Indonesië belangrijk vind te gebruiken in dit proces. We willen connectie herstellen met onszelf en met ons deel vanuit Indonesië. En ook al is dit niet de manier zoals de Dalang het voorzien had, is het juist zaak om hormat (eerbied) te tonen naar het object toe en daarmee naar jezelf.